çok bekleriz ya hani. her seferinde farklı hayallerimizin gerçekleşebileceğini düşünüp,
o rüzgarlarla savrulmaya bayılırız.

işte o rüzgarı abartıp içimde gittikçe büyüttüğüm fırtınalar söz konusu.
bazen o girdaplara kendimi o kadar çok kaptırıyorum ki, yaşadıklarıma birebir yansıyor.

aylardır izmir’de müzik ve kendi yaşam alanımı oluşturma aşkına kavuşamadım mesela. ziyadesiyle garip ve acıtan bir gerçek söz konusu.

madem şu an arayış devam etmekte ve eksik bir şeyler hayatımda; geçmişimde yaşadığım tamamlanma eylemlerinin
müzik ve kendi yaşam alanımı oluşturma aşkına kavuşamamaktan bir farkı kalmıyor. cidden bir farkı olsaydı şayet, şuan makul aşık portresi
çizilebilirdi.

-ve şu an; benim tuvalim de siyah, kalemim de.

 femmefauxx

Reklamlar