Görsel

Melez mekruh kıtalarına kan bağım / çağların bilek faslında mazi fendinden kalanlardan çaldığım rüzgarın altından saç telini okşuyor / bir müddet ensemde bin mühürün harakirisi gibi. Hissizleşmenin sarsıcılığı gibi, geçiciliğe tapışımızın başımızı okşayışıyla gururlanışımız gibi!

Anlamak; abdala malum aptala mağlup oldu!

Küllerinle papaz olmuş anka kuşunun rölanti kanatlanışları, bir aldanışa inanmaya yeltenişin nefes nefese kalmışlığı.

Dağılarak birleşmek tohumsuzluk nadasında susuzluk hilkati! / Onlara uysal merak edişlerini hırçın kaygısızlıklarında bulacaklarını söyle! / Ve ekle; tamamlayıcı o eksik hiç tamamlamıyor bütünü, hatırlanmak değil asla unutulmamak için!

Savunmasızlık serin kanlı terk ediyor temkini. Ürkeklik kozasında metamorfozlaşan kaybedek bir şeyi olmayanlar elçiliği gözlerinin içine bakmaya cesareti olmayanları alaycılığına ihtar çekiyor! Kıvrımlarında geziniyorken çocukluk kaygısızlığının; yaşam herkesi birbirine karıştırıyor.

Önemseyişleri işgal ediyor, cilvesinde rönesans miyadlarını sıralayan köhne! / vedaların sevimsizliğinden bahsediyorum kaçak kabilin masum serseriliğinde seyreyliyorsun. Kapıları kapat, eski rüzgarların hasretine kucak açıyor eski fırtınaları biçişim!

Reklamlar