çoğu bakışın ardındaki duygular, kalpler her ne kadar birbirinden uzakta atıyor olsa da hala aynı ritmleri bırakmamakta kararlı. heyecanı bulamayan insanlar için nasıl bir nimettir o. hatta her defasında o ritmi tekrardan tutturduğunu sananlarımız var; benim gibi işte.

duygu bütünlüğünü yakalamanın pek meşakkatli eylem olduğunu geç öğrendim ben. nefes alırken bile
endişelenebileceğimiz bir gelecek söz konusuyken, bu hız neden diyorum bazen.

o yüzden rutine dönüşen hayallerimiz gibi işte her şey. tabi bu durum ilişkilerin sürdürülebilir olmasını da
etkilemiyor değil. civciv’e aşığım çok bi de. baya hem de. cidden ya. çok güzel adam, siz bilmeseniz de oluğr.

 

femmefauxx: sürgün’den notlar/ aralık 2012

Reklamlar