Bir fotoğrafa, tüm duygularından arınarak, onun gözleri ile bakamayan, bir resme bakarken onun sürecini yaşayamayan, yaratılmış olanın en uysal, en masum kendini ifade etme biçimi olan sanata hayranlık duyamayan, kendini geliştirmek bir yana, gelişmiş olana tahammül edemeyen, şiddeti, ezikliğinin kalkanı şeklinde kullanıp, bir yaşam formu olarak ömür tüketenlerin, umutsuzluk ve karamsarlığa sürükledikleri toplumun ilacı; eğitim ve yine sanattır. Sanat bazılarının sandığı gibi, şuursuz bir üretim biçimi değil, eğitilmiş olanın, sıradanlığa karşı yeni bir dil oluşturma çabası ve yaşamda açtığı küçük soluklanma pencereleridir. Cehalet bu nedenle Sanattan korku duyar varlığından rahatsız olur. Sadece, İnsan mayası “temel eğitim” görmemiş kişiler yaşamlarını sanatsız idame ettirebilirler.

soner göksay / 2013

Reklamlar