1

Bazı Sanatsal (!) Performansların anısına…

Bölük pörçük….

 

Günümüz dünyasını kuşatan “Yozluk”, sanat içeriklerini de tehdit eder duruma gelmiştir.

Sanattan ve sanat yapanlardan bahsetme konusunda yüksek heyecan sahibi biri olarak, umutsuzluğumun artmasını kontrol altına almak istiyorum.

Yarın öleceğini bilsen, ne yaparsın? sorusu üzerine başlamıştı herşey.Verilen yanıtlardan çıkan ortak nokta, hayatın kendisi gibi bir çelişkiyi içeriyordu.

Ya hiç bir şey yapmadan, güneşin batışını ve doğuşunu izleyenler ya da her şeyin kanını emercesine, kalan kısa zamanın tüketildiği bir çaba.

Sevdiklerimizden ayrıldıkça, ölümle kurduğumuz yakınlık içtenlik kazanıyor.

Gençlikte, düşüncesi bizlere az uğrayan “ölüm”ün çevremizdekileri, büyüklerimizi sarınca tanık olduklarımız, aslında yaşama karşı direncimizi biçimlendiriyor.

Ölüm meselesinin insan kafasında bitirilebilmesi ve tek yaşam gerçeği yalnızlığın daha içten kucaklanması, insanın direncini arttıran bir erdem olabilir.

Varlık sürecini sanatla şenlendirenler arasında, olgun ermişler de, toy soytarılar da var, bu nedenle; Sanat yapanlar içinde, çirkin eylemlerin performansa döküldüğü etkinlikler şaşırtmamalı. Evet iyi ki var sanat; keza olmasaydı çirkin eylemlerin bürüneceği sanat dışı kılık kestirilemeyeceği için sıkıntı yaşayacaktık.

Yani izleyenler olarak; maruz kalacaktık. Cesetlerin sergilendiği ve menşeinin sorgulanmadığı , dünyayı gezdirilen bedenlerin anlaşılması garip bir mantıkla izlenilmesi yarışı, dünyanın deliliğinin ne derece kanıksandığını gösteriyor.

Evet, güzellik kavramı değişmiştir, ancak “sanatçı tanımının” içinde, pek de küçük olmayan, “farkındalığı arttırma” çabasının içerdiği, kasten çirkinleştirmek değil, estetik bir dil kullanma becerisi sunmaktır.

Dünya delirmiştir. Çünkü dünya nüfusunun artması ve teknoloji gelişimi ile maruz kaldığımız, “tüm diğerlerinin” yaşantısı ile yüz göz olma biçimi insan sağlığını alt üst etmiş ve umutsuzluğu tırmandırmıştır.

Dünya delirmiştir, ve işte bu yüzden Sanat, umut  vaat etmelidir.

Özetle, yaşamın absürd varlığıyla mücadele eden insanın, kendi ürettiği zırvalıklarla bu çelişkiyi derinleştirmesi eylemi, adı ister performans ister yeni deneyim olsun, sadece yaratıcısının sağlıksızlığına delil olacaktır.

Ayrıca, yaratıcısına terapi olan iş, izleyicisine travma olduğu zaman sanattan bahsedemeyiz.

kalfa/ iki satır / mindonart

Reklamlar