Günümüz Resminde Ölçek

“Günümüz Sanatı  Ve  Güncel  Dekorasyon” başlıklı yazımda konuya giriş yapmıştım.

Günümüz resim sanatında “ölçek” konusu, biçimlendirilen insan algısı ve Residence kültürünün getiri-götürüleri ile ilişkili olarak yeni bir boyut kazanmıştır.

Artık, “Contemporary” etkinlik ya da sergilerde bir metrenin altında çalışılmış tuvale rastlamıyoruz. Resim, “ölçek” değiştirmiştir.

Ölçek farklılığının, insan algısındaki durumunu ve resimdeki bu değişimin nedenlerini sorguladığımızda konuyu daha iyi anlayabiliriz.

İnsan algısında,imgenin gerçek boyuta yakınlığı, gerçeklik çağrışımını güçlendirme etkisine sahiptir.Bu nedenle, sanat eserinin imge ile sıkı ilişki içinde olduğu dönemlerde, bu boyut/ölçeklendirme işi, daha çok nesnel gerçekliğin sınırlarında dolaşmıştır.

İçeriğe dokunmadan yapılan boyut değişikliği, hızlı ve kolay bir soyutlama yolu olarak görülebilir. Keza ölçeğin şaşıtıcı olması, basit bir ev eşyasının dekoratif bir lekeye dönüşmesinde ilk adımdır. Günümüz teknik gelişiminin içerik fakiri üretkeni için, el becerisine dayalı büyük formun üretimi ve pazarı, yeni olanaklara açık ve ilgi çekmeye adaydır.Öte yandan, nesnel gerçekliği titiz bir teknik beceri ile kopyalama yeteneği olan sanatçı için, bir natürmortu büyük ölçekli resmetmek yapıtın fark edilirliğini arttırma şansına sahip.Bu da çağdaş sanat öngörüsü içindeki “farkındalığı arttırma” çabasına tam bir çelişki teşkil ediyor. Keza yapıtın mesajı ya da içeriği değil, nesnel gerçekliği fark edilen…

Büyük boyutlu yapılaşmanın yeni ürünlerinde, Barok ya da Rönesans’ın büyük boyutlu üretimlerinin emeğini bulma olasılığı yok. Ne var ki, işçiliğin terk edildiği, hele Rönesans geçmişi olan kültürlerde, bu terk edilmiş çaba hemen ödüllendiriliyor.

Artık çoğu sanatçı, teknik olarak, sürat gerektiren akrilik boyalar ve büyük boyutlu fırçalarla, daha spontan ve hızlı üretimler yapıyor. Sabır gerektiren övülesi işçiliğin azaldığı günümüz resminde, illüstratif ya da dekoratif olma korkusu yok. Bu anlamda ölçek, sanatçılar için, ” ben buradayım” gibi bir hedef gösterme aracı olabiliyor.

Diğer önemli bir konu,

Boyuttaki değişime bağlı etkiyi, bilgisayar olanakları ile hızla saptayabilecek antremanların yapılma kolaylığıdır.

Bugün için, sadece portre konusunda birbirleri ile aynı yaklaşımla çalışan çok sayıda sanatçı var. Farkları sadece teknik usluplarında arayabiliriz.

Ryan Hewitt / Portrenin başarısı illüstrasyondan kurtulan güçlü bir soyutlamaya bağlıdır.Resim büyük ölçeklidir.

Ryan Hewitt / sanatçı bu resminde model fotoğrafı etkisinden sıyrılamamış, soyutlama illüstrasyondan kurtulamamıştır.Resim büyük ölçeklidir.

 

Yüz yıllık bir dilimde yenileşme ya da farklılaşma adına yapılan tüm farklı üretim biçimlerinin tükenmesi, yeniliği, algının yönetiminde aramıştır.Ve yeni yapılaşmanın büyük alanları bu tür dev boyutlu dekoratif görsellere uygundur. Buna bir de kültürel yapıların hakim moda anlayışları bağlamında bakarsak o zaman konuyu daha net kavrayabiliriz.

Phillipe Paska / Fotoğrafın doğrudan etkisi altındaki büyük boyutlu portrelerde deklanşörü kullanma farklılığı ve teknik uslup belirleyicidir. Resimler büyük ölçeklidir.

 

İçeriğin son derece cılız kalabildiği büyük boyutlu üretimler sadece resmi değil, tüm sanat yaklaşımlarını kuşatmıştır.

Nesnel gerçekliğin, insan algısında soyutlaştırıldığı bu dev üretimler yeni kent yaşantılarının objeleri olarak , sanat objesi olarak anılıyor.

Resim sanatı, mekana tutsak bir yeni algı ve anlayışın kıskacında, dekoratif bir forma bürünmüştür.

Yeni Resmin savunucuları, sanat üreticilerinden ziyade fikir üretenlerden oluşmaktadır.Çünkü bu üretim biçiminin yeni pazarında eser üretmek herhangibir felsefi zenginlik, tutku, yaratıcılık gerektirmemektedir.

Yeni mühendisliğin gelişmiş estetik algısı ve çoğullanmış sanatçı kavramının ortak üretimleri, bu yeni pazarın hakimidir.

(sürecek)

soner göksay / mindonart / 2015

 

Reklamlar