İnsan doğası ; DOĞA daki insan!!

Sağkalım için yaşarken ,(güç ve haz’alım)sapağında savrulan insan “insanlığı hasta etti”, organikçi oldu.

“Organize suçlar” işlerken ölümlü organizma olduğunu unutup,organize düşünebilmeyi,örgütlü,paylaşımcı,demokrat yaşamayı başaramadı henüz.

Birlikte yaşayabilen karınca kuş v.d hayvanları , hayvan sürüsü diye isimlendirip sahte-şişkin egolarla “Yürrü..” demeyi güçlülük sandı.Oysa toplumsal yaşam için hayvanlardan,mevsiminde meyve veren ağaçlardan,çiçeklerden,böceklerden öğrenecek çok şeyimiz var.

İnsanın doğallaşması yerine , DOĞA insana özgü kılınmaya çalışıldı.

Doğa’ya içkin olduğumuzu unuttuk.

Sanayi devrimi sonrası 300 yıllık kent yaşamının konforu işte hepi topu.

İçinde bulunduğumuz kaba zarar vere vere geldik bugünlere.

Karasineklerle,sivrisineklerle baş edemezken uzayı teneke deposu yaptık.

Medeniyeti (modernite) “uygarlık” sandık.

Doğa’nın bizde hakkı var.

Maladaptif bu süreç, bedeli ödenerek illâki düzelecek.

Sürü dediğimiz türlerin organize, dengeli yaşamları,insan türünde eksik&yanlış oldu.

Kütle olmayı, kitlesel olmayı kalabalıklar içinde gezinmeyi toplumsal değer sandık.

Saygınlık yerine yaygınlık değer oldu.

Hastalaşan insanlık iyileşecek.

İyi’den kötü’yü , kötüden iyiyi öğrene öğrene akıllı yürekler,yürekli akıllar olacağız.Böyle..

Osman Seçkin / 17/Nis./2020.